آوای دل من

شب كه تنها مي شم ميشينم با خودم درد و دل مي كنم . خيلي دلم مي خواد يه چابك سوار بياد و منو تا انتهاي ابديت ببرد . جايي كه اصلا" دل آدما نشكنه . يه جايي كه هيچكس ديگه تنها نباشه ، آخه اين تنهايي بدجوري آدمو پير مي كنه . با در آمدن هر موي سفيد در بدن انسان يه آرزو مي ميره . هر چند به ظاهر طمع انسان براي موندن بيشتر ميشه . اي واي بازم تنهام ./