تبليغاتX
آوای دل من

آوای دل من

تراوش دل

دل تنها


شب كه تنها مي شم ميشينم با خودم درد و دل مي كنم . خيلي دلم مي خواد يه چابك سوار بياد و منو تا انتهاي ابديت ببرد . جايي كه اصلا" دل آدما نشكنه . يه جايي كه هيچكس ديگه تنها نباشه ، آخه اين تنهايي بدجوري آدمو پير مي كنه . با در آمدن هر موي سفيد در بدن انسان يه آرزو مي ميره . هر چند به ظاهر طمع انسان براي موندن بيشتر ميشه . اي واي بازم تنهام ./
+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم مرداد 1386ساعت 20:40  توسط  حسینی چاهگاهی  | 

فوتبالي كه فوت شد

سالياني دور و دراز مرداني بزرگ از اين خاك قهرمان پرور كمر همت و غيرت بر بسته و هر آن چه از شجاعت و غيرت آموخته و اندوخته داشته اند به كار بسته تا نام ايران بر بام گيتي همچون كوه استوار باقي بماند . رستم ، آرش ، كاوه و كورش و .... از گذشته هاي دور ، فردوسي ، حافظ و سعدي و .... ابن سينا ، فارابي و خواجه نصيرو .... سهروردي و ملاصدرا و علامه طباطبايي . شهداي سرافراز . همه و همه در تلاش و تكاپو و هريك به نوعي در اعتلاي نام ايران و ايراني كوشيده اند و نامشان تا ابد براي هر ايراني افتخار است و هر بيگانه اي را به رشك وا مي دارد .
مردان ما هم در عرصه يك رويداد جهاني " ورزش " و آن هم از نوع داغ آن " فوتبال "‌ چه خوش درخشيدند به خصوص اخيرا" و در آسيا و با رقيباني قدر همچون " مالزي " واقعا" دل هر ايراني به درد مي آيد ،‌ آيا صرفا" بازي كردن در ليگ هاي معتبر اروپا براي ما كافي است كه ياران تيم ملي را از آنها بر گيريم ؟ ديگران مرده اند ؟
تازه جاي افسوس اينجاست كه يدك كشيدن همين عناوين قوز بالا قوز ميشود و افرادي كه ظرفيت ندارند كه از اين جايگاه خودشان دفاع كنند ، تيم را به حاشيه برده و با نهايت تكبر و غرور باعث شكست و باز ماندن از ديگراني كه هيچ وقت به گرد پاي مردان با غيرت ايراني نميرسيدند شده و حسرت سي ساله هر روز بر قلب و دلهاي ايران دوستان باقي بماند .
ما را چه سود كه فقط خود را ببينيم و دلمان براي ايرانمان نتپد . تيم عراق از حالا قهرمان است ، با آن همه مشكل ولي با جان و دل از حيثيت خود دفاع كردند .
وقتي تيم ما از رفتن بازماند امروز خوشحالم كه عراق فيناليست شد.
انشاءالله آنان كه با احساسات اين همه جوان و ايرانيان به اين گونه بازي كردند در روز قيامت رويشان سياه باد ، آنان نامشان را از اين مرز و بوم دارند ولي دلشان براي ايران نمي تپد. خواهشمنداست كمي يواش تر برويد از مربيان گرفته تا بازيكنان ، اگر ناتوانيد كنار برويد و عرصه را براي ديگران باز كنيد .
شما كه در تيم هاي بيگانگان از جان و دل مايه مي گذاريد چرا دلتان براي خودتان نمي سوزد ؟ بايد جواب بدهيد .
+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم مرداد 1386ساعت 20:41  توسط  حسینی چاهگاهی  |