جای پای سهراب
به سراغ من اگر می آييد
پشت یک صفحه ی شیشه توی اینترنت
برگه ای هست که آن، سرد و خامش شده است
چون که بی حوصله ام .در پس حوصله ها
اندکی وقت و زمان همه خالی شده است
دو سه روزی دو سه مطلب یکی از خود یکی سرقت
توی این صفحه که وب اسم آن سویی آن است
هویدا شده است
ولی اکنون که زمانی نبود وقت و خیالی
سر من سوت کشد صیحه زند ، وای به حالت
که زمان بگذرد و صفحه ی وب همه کوچک شده است
با خودم باز بگویم :تو کجا صفحه نویسی به تو چه
ولی گه گاه که تنها شده ام باز این دست رود سوی قلم
جرعه ای باز بجوشد ز مخم
و نویسم همه را
به سراغ من اگر می آیید توی این صفحه ی وب
نرم و آهسته بیایید و ببخشید که من
باز بی دل شده ام
و کلامی است که اندر دل من فورانی شده است .
27/9/۸۴
